VI Światowy Kongres w Wilnie i lekcja godności z Podlasia

W dniach 7–12 czerwca 2026 roku Wilnie odbył się VI Światowy Apostolski Kongres Miłosierdzia (potocznie nazywany przez uczestników światowymi dniami miłosierdzia).

Wydarzenie przyciągnęło ponad 5 tysięcy pielgrzymów z kilkudziesięciu państw, w tym wybitnych liderów duchowych, teologów, działaczy społecznych oraz wolontariuszy.

Wilno przez sześć czerwcowych dni tętniło życiem, modlitwą i głęboką refleksją nad losem drugiego człowieka. Kongres przyniósł nie tylko poruszające świadectwa, ale też realne pytania o to, jak współczesny świat realizuje miłosierdzie w praktyce.

Podczas paneli i sesji tematycznych prelegenci wielokrotnie podkreślali, że chrześcijańskie miłosierdzie powinno przekładać się na konkretne działania i realną pomoc dla potrzebujących. W tym kontekście uwagę uczestników Kongresu zwrócono na Polskę, a szczególnie na Podlasie, gdzie od lat działa Fundacja Hospicjum Proroka Eliasza. To miejsce, które każdego dnia otacza opieką osoby ciężko chore i ich bliskich, pokazując, jak troska i solidarność mogą wyglądać w praktyce.

Dr Grabowski w swoich wystąpieniach zwrócił uwagę na problem tzw. singularyzacji starości na wsiach oraz wykluczenia geopolitycznego i medycznego osób starszych na obszarach wiejskich. Lekarz przypomniał zebranym, że słowo pallium oznacza płaszcz. Miłosierdzie u kresu życia to właśnie otulenie pacjenta i jego rodziny opieką medyczną, ale przede wszystkim ludzką, pełną szacunku i obecności, która chroni przed „nieludzką, wymuszoną samotnością”.

Kongres w Wilnie zakończył się apelem o tworzenie globalnej sieci solidarności. Dzięki obecności takich postaci jak dr Paweł Grabowski, uczestnicy wyjechali z Litwy z jasnym przekonaniem: prawdziwe „Miasto Miłosierdzia” nie ma murów, buduje się je wszędzie tam, gdzie bezinteresownie pochylamy się nad cierpiącym człowiekiem, bez względu na to, czy mieszka w wielkiej metropolii, czy w zapomnianej, podlaskiej wsi.